U hebt niets in uw winkelwagen.
|
0 items |
Account |
Klantenservice |
Contact |
De overgang van de vrouw is een levensfase en gebeurtenis waar tot voor kort nauwelijks aandacht voor was.
Het hoorde er gewoon bij en als vrouw moest je er verder niet over zeuren.
In tegenstelling tot de puberteit en de zwangerschappen, welke maatschappelijk wel sterk in de belangstelling staan, was er voor de overgang weinig of geen interesse.
Ook in de medische wereld is de overgang een ernstig achtergebleven gebied met betrekking tot onderzoek en behandeling.
De laatste jaren komt het verschijnsel overgang steeds nadrukkelijker naar voren: vrouwen zijn geëmancipeerder, staan rond hun 50e nog volop in de maatschappij, hebben veelal nog een baan. Overgangsconsulentes, huisartsen, specialisten en bedrijfsartsen worden vaak met deze groep geconfronteerd. Vrouwen zijn zelfbewuster, willen precies weten wat er met hen aan de hand is, wat ze eraan kunnen doen en welke behandelmogelijkheden ervoor zijn.
Ze zijn ook niet meer bereid om met overgangsklachten door te blijven gaan of kunnen niet meer functioneren op hun werk.
Vroeger konden vrouwen, die veelal op deze leeftijd thuis waren, ’s middags een dutje doen als ze moe waren, of zich verschonen als ze erg zweetbuien hadden. Nu vrouwen meestal in het arbeidsproces functioneren of vrijwilligerstaken op zich nemen is dat niet meer mogelijk.
Toch is het nu ook vaak nog moeilijk erkenning voor de overgang te krijgen.
Veel vrouwen vinden het nog steeds moeilijk om over de overgang te praten met zussen, vriendinnen, collega’s, baas of huisarts. Zij worden toch nog vaak afgewezen, b.v. door vriendinnen of zussen die minder last hebben. Binnen het gezin met partner of kinderen is het over het algemeen wel goed bespreekbaar, de gezinsleden zien vaak wel hoe storend de klachten werkelijk zijn. Daarnaast bieden overgangsconsulentes ook altijd een luisterend oor en geven u de gelegenheid te praten over de ongemakken tijdens de menopauze.
Op het spreekuur bij de huisarts of bedrijfsarts voelen vrouwen zich vaak een “zeur” of niet serieus genomen. Meestal is er onvoldoende tijd voor een goed gesprek waarin de klachten goed benoemd kunnen worden, doordat de klachten zo divers kunnen zijn wordt het ook vaak niet herkend als de overgang. En sinds de verhoogde risico’s op borstkanker bij gebruik van hormonen is het voor de arts ook moeilijk om een passende behandeling te kunnen bieden. Anderzijds klagen vrouwen er ook wel over, dat een arts soms wel erg snel andere serieuze klachten toeschrijft aan de overgang, met de toevoeging dat het op den duur vanzelf weer over gaat.